Nouks Visuals

Mijn reis naar fotografie

Als jonge meid heb ik het altijd zo moeilijk gevonden om te begrijpen wie ik nu eigenlijk was en  wat ik met mijn leven moest gaan doen. Uit besluiteloosheid heb de richting van mijn moeders voetstappen gekozen want ja…wat anders? Mijn manager legde van de een op andere dag een camera op mijn bureau en zei: “Ga maar doen, jij bent vanaf nu de fotograaf”. Mijn werk bestond uit het fotograferen van leegstaande panden die in de verkoop gingen.  Het fotograferen heeft direct mijn interesse gewekt. Het was een leuke baan maar ergens miste ik iets. Want ja een oud uitgewoond pand was niet altijd even aantrekkelijk om te fotograferen.

In 2013 kwam ik helaas voor een brute wake up call.  Nadat ik mij al een lange tijd niet goed voelde heb ik een aantal onderzoekjes laten doen. De uitslag: een tumor . WATT?? Ja je leest het goed, een tumor. Precies zo reageerde ik toen ik in de stoel bij de arts zat op mijn 26e jaar. De wereld schoot onder me vandaan wanneer mij een volledig doemscenario werd voorgeschoteld. Ik voelde me alsof mijn leven echt voorbij zou zijn. Dat ik nog niet genoeg gedaan heb…ik was nog niet klaar. Ik had zo sterk het gevoel dat ik de hoogste berg nog moest beklimmen en in de diepste zee  moest zwemmen. Toch maakte ik mij klaar voor mijn einde.

Daar lag ik dan op de operatietafel ready to go. ” Je valt zo in slaap” zei de arts. Meer kan ik mij niet herinneren. Toen ik mijn ogen weer opendeed na enkel duisternis zag ik mijn moeder, zij riep triomfantelijk “Het is gelukt!” en ik viel weer in slaap.

Dit was een hele heftige periode in mijn leven als ik er aan terug denk. Gelukkig heb ik een 2e kans gekregen, een engel op mijn schouder gehad. De 2e kans die ik volledig ga benutten. Ik zal mijn leven niet meer voorbij te laten gaan zonder dat ik achter iedere keuze volledig sta en meer geniet van de dingen in het leven die ik leuk vind. Fotografie is daar een onderdeel van geworden.

 

 

Na terug in het ‘normale leven’ te komen kwam ik er snel achter dat ik niet gelukkig was met wat ik deed. Er moest iets drastisch veranderen. Ik heb mijn spullen verzameld, mijn camera gepakt, een enkele ticket geboekt en ben vertrokken. Jezelf leren kennen is een onwijs proces en reizen heeft mij daardoor heen geholpen. Nu kon ik weer die berg beklimmen en in die diepe zee zwemmen. Tijdens het reizen ben ik mijn liefde voor fotografie verder gaan ontdekken. Door fotografie ben ik mezelf meer gaan begrijpen.

 

Ik hou van het leven, ik hou van mensen en ik hou van emoties.

 

Inmiddels ben ik een paar jaar verder en heb ik mij verder ontwikkeld als fotograaf. Ik kan nu zeggen dat de camera  meer een verlengstuk van mij  is geworden en leer nog steeds elke dag. De contacten en de energie die ik krijg van het fotograferen maken mij een blij mens. Het is daarom een no-brainer geweest om AK Photography op te zetten. Zo kan ik elke dag genieten van het leven met een camera in mijn hand

Wil je graag eens zien hoe mijn liefde voor fotografie wordt vastgelegd?

Kijk eens naar mijn portfolio.

 

Veel liefs,

Anouk

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.